Morfologiya — köməkçi nitq hissələri
Nida
Bir cümlə iləDanışanın müxtəlif hisslərini, həyəcanını və emosiyalarını ifadə edən köməkçi nitq hissəsinə nida deyilir.
Nə deməkdir
Gündəlik danışıqda sevinəndə ura!, ağrıyanda uf!, kimisə səsləyəndə ey! deyirik. Bu sözlər heç bir əşyanı və ya hərəkəti bildirmir. Sadə desək, nidalar qəlbimizdən keçən anlıq duyğuları və həyəcanı əks etdirir. Danışanın hiss və həyəcanını, hadisələrə emosional münasibətini bildirən köməkçi nitq hissəsi nida adlanır. Nidalar leksik mənaya malik deyil, suala cavab vermir və cümlə üzvü olmur.
Nidaların məna növləri
Nidalar ifadə etdiyi hisslərə görə bir neçə məna qrupuna bölünür:
-
Sevinc və heyranlıq bildirənlər: Danışanın qəlbindəki fərəhi, sevinci və valehliyi əks etdirir. bəh-bəh, of, ura, paho, oxqay, ay can-ay can Nümunələr:
- Paho! Sən nə tez böyüyüb boy atdın!
- Ura, yarışda birincilik qazandıq!
- Bəh-bəh, bağçadakı qızılgüllərin ətri otağı bürüdü.
- Ay can-ay can, sabah dərslər bitir!
- Oxqay, necə də sərin su idi!
-
Kədər, narahatlıq və qorxu bildirənlər: Təşviş, təhlükə, hürkü və ya ürək ağrısını göstərir. ay aman, ah, ox, vay-vay, uf, ay dad, vah və s. Nümunələr:
- Vay-vay, az qala çantamı evdə unudacaqdım.
- Ay aman, birdən qapı bərkdən çırpıldı.
- Vah! İşlərimiz lap dalana dirəndi.
- Ay dad, əlim qaynar çaydan yandı!
-
Çağırış bildirənlər: Kiminsə diqqətini cəlb etmək və ya səsləmək üçün işlənir. ey, ay, ya, hey, a, ehey Nümunələr:
- A dostum, bir bura bax.
- Ehey, uşaqlar, gəlin birlikdə oynayaq!
- Ey, məni eşidirsənmi?
- Hey, balaca, cəld addımla!
-
Nifrət və istehza bildirənlər: İyrənmə, kinayə, lağetmə və ya nifrət hissini çatdırır. tfu, xa-xa-xa, xux, xox və s. Nümunələr:
- Xox, guya sənin bu hədələrindən qorxduq!
- Xa-xa-xa, sən özünü hamıdan ağıllı sayırsan?
- Tfu, heç insana belə xəyanət edərlər?!
- Xux, yaxşı ki, oradan vaxtında uzaqlaşdıq.
-
Qəm və kədər bildirənlər: Ruh düşkünlüyü, təəssüf və dərd hissini ifadə edir. of, ah, ox, oy, eh və s. Nümunələr:
- Ah, o gözəl tələbəlik illəri necə də tez ötüb getdi.
- Of, nə qədər çalışsaq da, istəyimizə çatmadıq.
- Eh, daha olan oldu, peşmançılığın faydası yoxdur.
- Oy, ürəyim sıxıldı bu xəbərdən.
Yadda saxla: Nidaların məna bölgüsü şərtidir. Çünki eyni nida müxtəlif intonasiya ilə deyildikdə həm sevinci, həm də kədəri bildirə bilər.
Nidaların orfoqrafiyası və durğu işarələri
Nidaların yazılışında və durğu işarələrində aşağıdakı qaydaları bilməlisən:
- Bütün nidalar sözlərdən ayrı yazılır.
- Cümlənin əvvəlində gəldikdə nidadan sonra vergül qoyulur:
- Ax, bu güllər necə də gözəl açılıb!
- Cümlənin ortasında gəldikdə nidanın hər iki tərəfində vergül yazılır:
- Qorxudan, ay aman, ayaqlarım əsirdi.
- Cümlənin sonunda gəldikdə nidadan əvvəl vergül qoyulur, cümlənin sonunda isə nida və ya nöqtə yazılır:
- Bahar gəldi, aləm gülləndi, bəh, bəh, bəh!
Xitablarla işlənmə və xüsusi hallar
- Ay, a, ya çağırış nidaları adətən tək işlənmir. Onlardan dərhal sonra xitab gəlir və vergül nidadan deyil, xitabdan sonra qoyulur:
- Ay uşaq, ehtiyatlı ol.
- A qardaş, sən nə edirsən?
- Ya Rəbb, bizə kömək et.
- Ey və ehey nidaları həm xitabla, həm də tək işlənə bilər. Tək işləndikdə nidadan dərhal sonra vergül yazılır:
- Ey, bizə tərəf baxın.
- Ehey, hamı bura yığışsın!
- «A» və «ya» nidaları bəzən müraciət olunan sözdən sonra gəlir. Bu zaman sözə bitişik yazılır:
- Seyyida, haqq yolundan əsla dönmə.
- Xudaya, xalqımızı bəlalardan qoru.
Digər nitq hissələri ilə qarışdırıla bilən nidalar
Bəzi nidalar başqa nitq hissələri ilə eyni cür yazılır (omonimlik yaradır). Onları fərqləndirmək üçün sözün suala cavab verib-vermədiyini yoxla:
Ah
- İsim (suala cavab verir, cümlə üzvü olur): Məzlumun ahı yerdə qalmaz.
- Nida (hiss bildirir, suala cavab vermir): Ah, necə də gözəl xatirələr idi…
Hey
- İsim ("güc, qüvvət" mənasında): Qaçmaqdan dizimdə hey qalmadı.
- Zərf ("fasiləsiz, dalbadal" mənasında hərəkəti izah edir): Uşaq hey danışır, heç susmurdu.
- Nida (çağırış bildirir): Hey, dostum, bir dəqiqə dayan!
Ox
- İsim (yay vasitəsilə atılan silah): Ox hədəfin düz mərkəzinə dəydi.
- Nida (ağrı və ya rahatlıq hissi): Ox, çiynim necə də ağrıyır!
Vay
- İsim (müsibət, fəlakət sədası): Kəndin içinə böyük bir vay düşdü.
- Nida (təşviş və ya kədər): Vay, sən niyə vaxtında xəbər vermədin?!
Ay
- İsim (göy cismi və ya təqvim ayı): Gecə göydə parlaq ay doğmuşdu.
- Nida (çağırış və müraciət): Ay qardaş, mən səni çox yaxşı başa düşürəm!
Ax
- Feil (mayenin hərəkəti, nə et?): Çayın suyu şırıltı ilə dərəyə axır.
- Nida (arzulama və ya təəssüf): Ax, bir də o günlərə qayıda bilsəydik.
Uy
- Feil (inanmaq, aldanmaq, tabe olmaq): Düşmənin hiyləgər sözlərinə uyma.
- Nida (ağrı və ya narahatlıq): Uy, barmağım az qala qapının arasında qalmışdı!
Yadda saxla
- Nidalar köməkçi nitq hissəsidir; leksik mənası yoxdur, suala cavab vermir və cümlə üzvü olmur.
- Nidaların məna bölgüsü şərtidir; intonasiya dəyişdikcə ifadə etdiyi duyğu da dəyişə bilər.
- Nidadan sonra adətən vergül qoyulur; lakin ay, a, ya çağırış nidalarında vergül nidadan dərhal sonra deyil, xitabdan sonra yazılır.
- A və ya nidaları sözün ardınca gəldikdə həmin sözə bitişik yazılır (Seyyida, Xudaya).
- Ah, hey, ox, vay, ay, ax, uy sözləri həm nida, həm də əsas nitq hissəsi (isim, zərf, feil) kimi işlənə bilir.
Tez-tez edilən səhvlər
Ay, bala, dərslərini oxu.
Ay bala, dərslərini oxu. (Ay, a, ya nidalarından dərhal sonra deyil, xitabdan sonra vergül qoyulur).
Xuda ya, bizə mərhəmət elə!
Xudaya, bizə mərhəmət elə! (A və ya nidaları müraciət olunan sözdən sonra gəldikdə bitişik yazılır).
Onun ahı hamını sarsıtdı. cümləsindəki ah sözünü nida saymaq
Bu cümlədə ah isimdir, nə? sualına cavab verir və cümlənin mübtədasıdır.
O, hey ətrafa baxırdı. cümləsindəki hey sözünü nida götürmək
Burada hey hərəkətin davamlılığını bildirən zərfdir.
Hər nidadan dərhal sonra vergül yazmaq
Ay, a, ya xitabla işləndikdə vergül xitabdan sonra gəlir; Seyyida, Xudaya kimi hallarda isə sözə bitişik yazılır.
30 saniyəlik təkrar
Nida insanın hiss, həyəcan və duyğularını (sevinc, kədər, qorxu, nifrət, çağırış) bildirən köməkçi nitq hissəsidir.
Məna növləri şərtidir və əsasən tələffüz intonasiyasından asılıdır.
Cümlənin əvvəlində sonra, ortasında hər iki tərəfdən, sonunda isə əvvəl vergüllə ayrılır.
Ay, a, ya çağırış nidalarında vergül nidadan deyil, xitabdan sonra qoyulur.
A və ya sözdən sonra gəldikdə bitişik yazılır (Seyyida, Xudaya).
Ah, hey, ox, vay, ay, ax, uy sözləri omonim olub isim, zərf və ya feil kimi də çıxış edə bilir.
Mənbə: Novcept — DİM buraxılış proqramı üzrə hazırlanmış qayda mətni